पुण्यातील गोष्ट आहे..२००२-३ सालीची.
सकाळी साडेनऊच्या आसपास ऑफीसात पोचलो. छोट्याशा ऑफीसमध्ये रिसेप्शनमध्येच कस्टमर केअर सेंटरला काही जागा दिली होती. तिथे कस्टमर यायचे, आपल्या तक्रारी घेऊन. आणि आमचे कस्टमर केअर एक्झिक्युटिव्ह त्या तक्रारी निवारण करायचे. कधीतरी एखादा कस्टमर गरम व्हायचा, मग वातावरण टाईट व्हायचं. पण नेहमी या भागात वर्दळ असायची. तशीच त्यादिवशी ही होती. कुणीतरी आजोबा जोरजोरात आमच्या एक्झिक्युटिव्हशी वाद घालत होते. आणि आश्चर्य म्हणजे आजुबाजुचे लोक गालातल्या गालात हसत होते. थोडे विचित्र वाटले, पण तो आपला प्रांत नाही म्हणून दुर्लक्ष करुन पुढे आपल्या कामाच्या जागी आतमध्ये निघून गेलो.
दोन दिवसांपूर्वीच कंपनीने नवीन प्लॅन आणला होता. त्याकाळी मोबाईलच्या बीलामध्ये मासिक भाडे आणि केलेल्या कॉल्स चा खर्च अशी आकारणी व्हायची. इनकमिंग कॉलचा चार्ज रद्द झाल्यानंतरचा हा काळ. साधारणपणे दीडशे रुपये मासिक भाडे आणि वरती शंभर-दोनशे रुपयांचे कॉल्स असे तीनशे रुपयांपर्यंत बील व्हायचे. याऐवजी कंपनीने ‘मासिक ₹ १६९ भरा आणि आयुष्यभर (lifetime free) फोन वापरा' अशी स्किम काढली होती. भारतात अशी (त्याकाळात) पहिलीच स्किम असल्याने खूप गवगवा होता.. अर्थात जाहिरात पण जोरात होती…पण हा एकदम झालेला बदल पचवणे सगळ्यांनाच कठीण होते..
नुकसानीत चालणारी कंपनी आता अजून नुकसानीत जाईल अशी दबक्या आवाजात कर्मचारी वर्गाला भीती होती. कस्टमरला ‘कंपनी अजून काही मागच्या दाराने पैसे उकळणार नाही ना?’ याची खात्री करून घ्यायची होती.. त्यामुळे त्या काळात कस्टमर केअर एक्झिक्युटिव्ह प्रचंड कामात होते..असेच त्या दिवशी असतील असे समजून मी माझ्या नेमस्त कामात व्यस्त होतो.
दुपारी जेवायच्या टेबलवर सोबत कस्टमर केअरचा मॅनेजर होता. मी सहज विचारले, “सकाळी काय गडबड होती रे, मिलिंद?”.. त्यालाही लगेच आठवले नाही..मग मी त्याला मी पाहिलेले वाद घालणारे आजोबा, आजुबाजुला हास्याची फुसफूस हे सांगितले. हे ऐकल्यावर तो म्हणाला, “अच्छा, ते होय! काही विचारू नकोस!! अरे, आपण १६९ भरा आणि लाईफ टाईम फ्री कॉल करा अशी स्किम सुरू केली आहे ना, त्यावर त्या काकांचा आक्षेप होता की आयुष्यभर फ्री कॉलींग करायचं पण आयुष्य कुणाचे कंपनीचे की कस्टमरचे??”..
आम्ही खूप हसलो आणि एकाच निष्कर्षाप्रत आलो…
“पुण्यात एकदम परफेक्ट असावं लागतं, बाबा!!”
*********
No comments:
Post a Comment